روباه مکّار (قسمت اول)

نوشته : شیوا احمدی – روستای گودگز

 

گپ شو محلی با لهجه گودگزی


[divider]

یکی دِن یکی ندِِن غیر از خدا هِسکی ندِِن یکَ کَلاغی دنِ خو یکَ روباهی الَی سِردون(محل ریختن زباله) ادَوم یَکچی اگیشتن که بکَِرِن کلاغ اوشگُت مَه می هَسُک هُرمو واجِرِم و بکَِرم تا بعدا ایکَ مو(نخل) بوِی و هُرموش بخورم ولی روباه اوشگت مه مَی که کَلمَوچ (استخون) یک کَهری واجرم و بکَِرِم تا کَهر ادر با و مه شه کارد هادم و اوشبخورم گوشتش ، کلاغ شَه روباه گوت :تو گناه ابوداش حلو تو گَی اوتشنفتی یا اوتدِدی که کَهر ادر با؟ روباه اوشگت ادر اتا مه اکَرِم کلاغ هم اوشگت :خوت افهمش مه امگتسش ولی بعدا که مو مه هرموش دو نگش که هرموت مادی مت نادم دگه روباه هم جوابش اوشدو که:مم منت گدای چون تو ناکشم حلو ابعنش مه گوشت کَهر خوم اخورم.

خب ای دوتای هم گیشتن و واگیشتن تا وقتیکه کلاغی هَسک بر خوش اوشواجرت و روباه هم کَلمَُچ ادُم یک شنین و رفتن و رفتن تا رسدن نزیک یک چشمه ی کلاغی خو روباهی هرتی یک کلی شوکند و کَلمَُچ و هسک خوشن شو ازیر بل واکرد و آوو (آب) از چشمه شو اورد و شدو روز و ماه گذشت تا یک روزی که کلاغی رفت آووا و حساب ا مو ش هاده اوشبعنو بله موش سبز بودی ادر اوندی .خوشحالی اوشکرد و رفت پهنو روباه و شه روباهی گوت: عامی روباه بدا چَش بکو مو مه خو ادر اوندی روباهی هم شخیز گرت اوشگت: حتما کَهر مم ادر اوندی وقتیکه رفت اوشبعنو که نه چی ادر نیوندی و ناراحت بی اوشگت حتما آوو کمتر مددی و دوباره آوو اوشدو . پس از چند ماه شاید هم چند سال که مو کلاغی گوت بوسن حلو دگه ثمر اوشدسون و کلاغی شه چَنگ اوداسن و هُرموش شخرد شه روباه گوت:چخبر از کهر تو ادر اوند یا هنوز نه؟ روباه اوشگت نه کهر مه هنوز خو ادر نیوندی ، کلاغ اوشگت:بیشتر از ای هم منتطر مبش هیچ وقت کهر ادر نیوندی و دگه هم ادر ناتا روباه اوشگت حلو چش اکنم بشم کَلمُچی در چه حالن…

ادامه دارد…

/نشریه بستکیه/


[divider]

.:: بروزترین اخبار و مطالب در کانال خبری بستکیه ::.

http://T.Me/Bastakieh

یاسر افروز

یاسر افروز

دبیر بخش فناوری اطلاعات و آموزش نشریه

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *