گوشه ای از زندگی نامه پربار زنده یاد استاد حسن فرامرزی

► گوشه ای از زندگی نامه پربار زنده یاد استاد حسن فرامرزی◄

استاد حسن فرامرزی فرزند عبدالله فرامرزی در ۱۸ دی ماه ۱۳۰۳)ه.ش( در بحرین دیده به جهان گشود. استاد فرامرزی به اتفاق پدر وعموهایش )احمد و عبدالرحمن فرامرزی(پس از مدتها در به دری و مبارزه با استعمار پیرجهان )انگلیس(در بحرین و قطر و دیگر سواحل عرب نشین خلیج فارس به ایران آمدند و در منطقه چاه کوتاه از توابع بوشهر، اقامت گزیدند و سال ها در آنجا ماندند و بعد از آن به تهران رفتند. استاد فرامرزی کار جدی خود را در نویسندگی و روزنامه نگاری از سال ۱۳۲۰ با نوشتن مقالاتی در روزنامه خلیج ایران)خلیج فارس(که در بوشهر چاپ می شد، آغاز کرد و در سال های ۱۳۲۳-۲۴خبرنگار روزنامه کیهان بوشهر بود.همچنین در سال ۱۳۲۴ مقالاتی در روزنامه خاور که متعلق به استاد احمد فرامرزی بود می نوشت و تا سال ۱۳۲۷ سردبیر آن روزنامه بود. در سال ۱۳۲۸ عضو هیات تحریریه روزنامه کیهان شد و با نشریات دیگری نیز همکاری فعال داشت. از جمله ،عضوهیات تحریریه ی روزنامه اطلاعات در سال ۱۳۳۴ و سردبیر مجله ی جهان در سال های۱۳۳۳ و ۳۴و سردبیر مجله ی خوشه در سال های ۱۳۳۴و ۳۵ و نویسندگی مقالاتی در مجله ی فردوسی در سال های ۳۴ تا ۳۷ و همچنین سردبیری مجله امید ایران در سال های ۳۷ و ۳۸ و همکاری با مجله تهران مصور در سال های ۳۸ و ۳۹ را می توان از جمله فعالیت های مطبوعاتی و روزنامه نگاری استاد برشمرد. یکی از مهمترین تالیفات ایشان کتاب » فرهنگ فرامرزان «می باشد که در سال ۱۳۶۳چاپ و نشر گردید. ایشان از آنجایی که به زبان انگلیسی و عربی مسلط بودند کتاب های زیادی را از عربی و انگلیسی به فارسی ترجمه کردند و همچنین بیشتر آثار عموهایش )احمد و عبدالرحمن فرامرزی( به کوشش و همت استاد به مرحله چاپ و نشر رسیده است.استاد فرامرزی همچنین در کشورهای لبنان،مصر،کویت و بحرین به فعالیت های فرهنگی و مطبوعاتی مشغول بوده است.سرانجام این استاد سخت کوش در روز چهارم مهرماه ۱۳۸۴)ه.ش( دعوت حق را لبیک گفت و بنا به وصیت ایشان، در زادگاه پدری اش،روستای گچویه به خاک سپرده شد. روحش شاد و یادش گرامی.

 

نویسنده : عبدالحسین ملک زاده – گچویه

یاسر افروز

یاسر افروز

دبیر بخش فناوری اطلاعات و آموزش نشریه

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *